Rede Nasa

Combina os criterios de busca para atopar ese material que estás procurando


Curva España

Curva España

Abrimos este espazo para documentar o proceso de creación de Curva España, o novo proxecto de Chévere que se estreará en xullo de 2019. Coma outras veces, partimos dunha historia moi local: a da Curva España, situada na antiga estrada da Gudiña a Verín, na provincia de Ourense. Hai décadas que por alí non pasa o tráfico, pero a xente a segue chamando así en lembranza de José Fernández España, un enxeñeiro que morreu en 1927 nese mesmo lugar ao caer o seu coche por un barranco, cando realizaba o deseño do trazado da variante sur da liña ferroviaria Puebla de Sanabria-Ourense.

  • Estrea en Ribadavia

    Logo de meses de ensaios, o 25 de xullo estreamos Curva España na Mostra Internacional de Teatro de Ribadavia, que coproduce a obra xunto con Teatros del Canal e o Concello de Teo. A primeira función desta nova peza foi ao aire libre, no fermoso Auditorio do Castelo, ateigado para a ocasión. O público dedicounos un xeneroso aplauso que agradecimos moito.

    Logo da representación, e a pesar da hora (rematamos case á 1 da madrugada) xuntámonos para un faladoiro no que non faltaron as preguntas.

  • Curva España en El País

    Mentres estábamos gravando entrevistas para Curva España na Biblioteca Municipal de Verín, recibimos a visita de Sonia Vizoso, de El País, que fixo case 500 km nun día para escribir este artigo sobre o proceso de creación do novo espectáculo de Chévere. Podedes ler a reportaxe enteira aquí.

  • Na Curva España

    Xa estamos de volta de Verín coas mans cheas e os discos duros ata arriba de información: case trinta persoas pasaron durante estes días pola Biblioteca Municipal de Verín para compartir con nós os relatos que chegaran ata eles sobre a historia da Curva España. Porén, entre tanta entrevista, aínda atopamos un momento para achegármonos ata o lugar que dá nome ao noso novo espectáculo e sacar unha foto.

    Con todos vós, a Curva España.

  • Queres colaborar con Chévere?

    Isto é unha chamada a toda a xente da comarca de Verín!

    Na última visita de Chévere a Verín en novembro do ano pasado para actuar con Eroski Paraíso faláronnos da Curva España. Dixéronnos que en Verín coñécea todo o mundo.

    Agora estamos preparando o novo proxecto de Chévere para 2019-20 e a historia da Curva España vai ser o noso punto de partida. Queremos saber que é iso da Curva España. Onde está. De onde lle vén o nome. Queremos saber se é certo que en Verín todo o mundo pode contar a historia da Curva España.

    Se ti tamén coñeces a historia da Curva España, se lla oíches aos teus pais ou avós ou a unha veciña, gustaríanos que a compartises con nós, que nos contaras de que vai, quen cha contou, como cha contaron...

    Nós imos estar o sábado 23 de marzo na Biblioteca Municipal de Verín para escoitarvos. De 10,30h. a 14,00h. e de 17,00h. a 20,30h. Se nolo queres vir contar, pasa por alí! Se só podes vir a unha hora determinada, mándanos un mail ou un whatsapp para fixar contigo a hora do día que mellor che vaia. Grazas pola túa colaboración!

    Os nosos contactos:

    MAIL info@grupochevere.eu

    MÓBIL 628474557

     

    Vídeo
  • Unha sesión de fotos

    Hoxe aproveitamos que o inverno dera unha tregua para ir sacar unhas fotos que nos acompañásen nos comezos de Curva España e que nos valesen como material gráfico mentres acabamos de definir a imaxe do novo espectáculoo. Estamos nunha fase inicial e aínda non sabemos exactamente que camiño vai coller o proxecto, así que de momento decidimos ir ao seguro: aparecerían Xron, Miguel de Lira, Patricia de Lorenzo e unha vía de tren.

  • Casting JonBenet

    Hai uns días vimos Casting JonBenet, unha película documental de Kitty Green estreada en 2017 sobre o caso sen resolver do asasinato dunha nena que conmocionou á sociedade estadounidense en 1996, e que foi amplamente difundido polos medios de comunicación. O sorprendente da película é como se achega ao asasinato, a través das voces, da memoria, das opinións e das vidas de veciños e veciñas do pobo no que ocorreu. A narración é directa, recae nas persoas que son entrevistadas, non hai un narrador omnisciente, nin sequera se dan demasiados datos sobre as circunstancias do asasinato. É o espectador quen ten que atar todos os cabos. E case toda a película está contada con planos frontais das persoas entrevistadas.

  • A Curva España entra nas nosas vidas

    A semana pasada presentamos Eroski Paraíso en Verín. Había moitos anos que non actuabamos en Verín. Seica as cousas cambiaron para ben. A función foi un éxito total. Primeiro porque a acollida do público foi fantástica. Segundo, porque conseguimos facer a función. Resulta que Miguel estaba rodando en Valencia e tiña que cruzar a Península para chegar a tempo de facer a función. Non foi doado chegar a Verín, porque case non hai transporte público. Ao final quedou varado na Gudiña e tivo que facer o último treito en taxi. E o taxista que o trouxo a tempo de facer a función foi quen lle contou a historia da Curva España, para explicarlle por que Verín quedara tan illada. Pasamos dous días brincando con esta historia e cando nos volvemos xuntar para avanzar no novo proxecto a curva cruzouse definitivamente no camiño. Igual que en Eroski Paraíso, tiñamos un título desafiante, suxerente e misterioso. Detrás había unha historia popular que se fora transmitindo de xeración en xeración durante cen anos, algo que nos permitía seguir traballando arredor das memorias colectivas dunha comunidade. Detrás da curva tamén estaba toda a historia de como se construiu a liña ferroviaria en España e como se construiu en paralelo o estado nación español, durante todo o século XIX e comezos do XX. E ademais tiñamos unha morte en circunstancias non totalmente claras, o que nos permitía achegarnos ao mundo do xénero policial.

  • As alternativas infernais

    Empezamos a tirar dalgúns fíos para imaxinar o espectáculo. Hai unha campaña publicitaria dunha gran empresa. Van facer un cásting para o spot principal. A obra comeza coas probas de vídeo dese cásting. Algunhas son gravadas (quizais con xente anónima convocada por nós), outras son no escenario en directo cos nosos actores e actrices. O spot publicitario plantexaría unha falsa dicotomía, elexir entre dous males, entre o malo e o peor. Todos os personaxes a obra estarían enfrontándose na súa vida a unha destas falsas dicotomías. Isto das dicotomías vén da descuberta do concepto das alternativas infernais, que expuxeron Isabelle Stengers e Philippe Pignarre.

    Se queres saber máis sobre isto das alternativas infernais, pica no título para seguir lendo.

  • Crear un espazo de calma fronte a este mundo de pesadelo

    Xa estamos en outubro. Non paramos desde agosto (rodaxe da versión cinematográfica de Eroski Paraíso, unha nova Ultranoite en Teo, máis funcións de Eroski Paraíso...).  Avanzamos pouco na nova produción. Pero polo menos logramos xuntarnos os tres, Miguel, Patricia e Xesus, para poñer algunhas cousas en común. Hai unha idea que vai quedando aí no fondo: non aceptar as situacións tal e como nos son formuladas: sempre envelanadas, sempre levando a alternativas infernais. E curioseando en internet demos con esta declaración de Peter Sellars (que conste que nunca vimos unha obra del): o teatro é unha das poucas armas que temos para facer fronte ao fascismo. O fascismo apenas pode medrar entre seres que non son humanos e o teatro é un asunto de persoas de carne e oso, nun tempo e un espazo reais e non unha cuestión de pantallas planas.

    (Persoas de carne e oso e pantallas planas enfrontadas no mesmo asunto)

  • Nova produción, que toca facer?

    Durante o verán de 2018 empezamos a darlle voltas ao próximo proxecto de Chévere. Despois duns anos tan intensos temos a cabeza cansa de tanto petar nela e o corpo magoado de ir dun lado para outro sen parar. Estamos un pouco desorientados. Por un lado chamounos Natalia, a directora de Teatros del Canal de Madrid, porque quere coproducir o próximo traballo de Chévere. Por outro lado, acabamos de saír dunha experiencia un tanto frustrante en Galicia con Divinas Palabras Revolution, un traballo no que deixamos a pel e do que saímos coa dúbida de pertencer a un contexto escénico tan cativo e agresivo coma o galego. Que é o que nos toca facer? Que historia nos toca contar? O único que temos medianamente claro é que un espectáculo é un espazo de pensamento e acción sobre un problema concreto. Un espazo en loita. (pica no título para seguir lendo)