Dúo holandés, liderado por Horst Rickels. Inventaron e construíron un instrumento de vento e percusión, que estaba formado por un número considerable de foles dispostos en semicírculo e a dúas alturas, para seren percutidos coas mans e cos pés, que se conectaban por tubos de goma a outros tantos tubos de órgano de diferente afinación, abranguendo do rexistro máis grave ao máis agudo. Segundo a presión con que se bata o fol, o tubo emite ata tres harmónicos diferentes. Así as posibilidades tímbricas, rítmicas e harmónicas son moi amplas. Os dous intérpretes sitúanse no centro do semicírculo e comezan a golpear os foles con puños, cóbados e pés. O resultado é unha especie de combinación moi rítmica de sons parecidos aos que emitiria unha tropa de asubiadores no que cada un asubía unha nota distinta organizadas en secuencias repetitivas que van variando cun fundamento claramente matemático, sen ningún afán melódico, máis ben de efecto dislocante. Todo isto sumado ao aspecto futurista do Mercurius Wagen, fainos pensar nun concerto de música espacial, pero desde un espazo pre-tecnolóxico, non computerizado, o espazo do futuro antigo.